۱۳۹۴ آبان ۲۱, پنجشنبه

نمایش قدرت مردم

عکاس: شاه مری، چاپ شده در نیویورک تایمز
عدالت اگر برقرار باشد، یک کشور نیازی به رهبران قومی ندارد. هر چهار سال انتخابات برگزار می شود و رییس جمهور منتخب باید رهبر همه مردم باشد. مردم افغانستان باید برای عدالت و حکومت قانون مبارزه کنند، چون نفع تمام ما در ایجاد دولتی است که حق همه مردم را به صورت مساویانه احترام کند.
فقط یک گروه از حکومت عادل می ترسند: نخبه های قدرتمند. چه رهبران پشتون و تاجیک و چه رهبران هزاره و ازبک قدرت شان را با تیوری ترس به دست آورده اند: «اگر به من رای ندهید و از من حمایت نکنید دیگر اقوام همه چیز را به نام خود خواهند کرد. من زور دارم و میتوانم از حقوق شما در جنگل دولت حمایت کنم.» وقتی به قدرت رسیدند فقط خود و خانواده و نزدیک شان از دزدی پول بیت المال نفع می برند و مردم عام همچنان در فقر و فراموشی باقی خواهد ماند--تا رسیدن انتخابات بعدی.
خلاصه اینکه، تظاهرات عظیم دیروز در کابل قدرت نهفته اکثریت خاموش را به رخ رهبران فاسد قومی کشید. مبارزه نباید اینجا پایان بیابد، این مبارزه باید جنبه عدالت خواهی بگیرد و با آنکه از میان هزاره ها برخواسته است نباید در دایره قومی باقی بماند و حتما باید به بقیه مناطق کشور سرایت کند. نیازی نیست پشتون ها و تاجیک ها و ازبک ها برای حق هزاره مظاهره کنند، آنها باید برای حق خودشان و برای عدالت به خیابان بیایند. مظاهره خودجوش دیروز میتواند آغاز تغییری بزرگ برای برقراری عدالت در تمام کشور باشد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر